Vaktiyle Süriye ve Halil adında dayı çocukları varmış. Bunları birbirlerine sözleşmişler ve bir zaman sonra da evlendirmişler. Süriye, aslında evlenmesine rağmen dayısının oğlunu sevmezmiş. Bu evlilik ancak ailelerin zoruyla meydana gelmiş. Aslında asıl eğitmenlik yapan ve bu yüzden adına Muallim Halil denilen kişiyi severmiş. Muallim de Süriye yi severmiş. İşte bu yüzden evlendikten sonra bile Süriye, Mualim Halil ile ilişkilerini sürdürüp gitmiş. Süriye nin kocası Halil ise, o zamanın Tirebolu sunda geçim kaynağı deniz olduğundan o da gemicilikle geçimini sağlarmış. Kah uzanıp açıklara, kah uzaklara gidermiş. Halil lerin elli tonluk gemileri varmış. Bu motorla sık sık sefere çıkarmış. Bir gün motorları Çürükkale mevkiindeki limanda demirliyken müthiş bir fırtına çıkar. Halil Patalya ya (küçük tekneye verilen isim) biner ve motoruna giderek motoru dalgalardan korumak ister. Dalgalarla boğuşa boğuşa motoruna ulaşır. Tam motora çıkmak üzeredir ki kuvvetli bir dalga Halil in Patalya sını devirir. Bir müddet sonra denizin yüzünü kan kaplar. Durumu görenler yardıma gelirler. Ve yaralı Halil i karaya çıkartıp durumuna bakarlar. Halil i denizden kurtaran, türküde adı geçen Hayrullah kaptandır. Halil in durumu oldukça ağır görüldüğünden hiç vakit geçirmeden deniz yoluyla Giresun a ulaştırılır. O zamanlar istenilen her anda kara taşıtı yoktur. Giresun a geldiklerinde hayli vakit geçmiş ve Halil in durumu daha da ağırlaşmıştır. Hemen hastaneye taşırlar, ameliyata alınmasına rağmen ne yazık ki kurtarılamaz ve ölür. Bunun üzerine zamanla bu türkü yayılır. Küçük çocuklar o yıllarda bu türküyü Süriye nin peşinde çağırırlarmış. 35 yıldan fazla bir geçmişi olduğu söylenmektedir. Türküyü ve Öyküyü Tirebolu da Ayhan Yükselen den Dr. Şenel Önaldı derlemiştir.
Kaynak: Öyküleriyle Halk Türküleri (Notalı) - Hamdi Tanses Anonim - Giresun