Kuzey Afrika ülkelerinden olan Cezayir, önceleri Beni Hafz Devletine aitti. Devletin güçsüzlüğünden ve zayıf idaresinden yararlanan İspanyollar, 1509 yılında Cezayir i aldılar. Bu sıralarda Akdeniz de korsanlık yaparak etrafa dehşet veren Baba Oruç ile kardeşleri Hızır (Barbaros) ve İshak Reis ler, zaten daima savaştıkları ve korkuttukları İspanyollar dan geri aldılar Cezayir i. Baba Oruç kendi adına burada bir hükümet kurdu (1516). Araplarla yaptıkları bir savaş esnasında Baba Oruçla İshak Reis in ölmeleri üzerine, Barbaros Cezayir i tek başına idare etmek mecburiyetinde kalır. Sık sık İspanyollara karşılaşır, yener. Fakat bunun böyle gidemeyeceğini anlayan Barbaros, o sıralar Mısırı almış olan Yavuz un himayesine girmek istediğini belirtir. Buna pek sevinen Yavuz Sultan Selim, O na ikibin yeniçeri ile kıymetli bir kılıcı armağan olarak gönderir. Barbaros, memleketi bağımsız bir hükümet gibi idare eder, adına paralar bastırır. Osmanlı-Avusturya savaşları başlayınca, Avusturyalılar denizden de savaşarak Osmanlıları zor durumda bırakmak istedi. Bunun üzerine, Kanuni, hem Akdeniz de yeniden egemenliği sağlamak ve hem de Fransa ya denizden yardım edebilmek amacıyla Barbaros u İstanbul a davet ederek kendisine Kaptan-ı Derya lık verdi. Bu tarihten sonra Cezayir eyalet olarak kabul edilip beylerbeyliğine de Barbaros verildi. Cezayir in bizim elimize geçiş hikayesi böyle. Eskiden beri Cezayir de gözü olan Fransızlar, Osmanlıların 1828 yılında Ruslarla savaşmasını fırsat bilerek, Cezayir e asker çıkardılar. Burada uzun ve kanlı savaşlar oldu. Anadolu dan giden binlerce askerimiz buralarda şehit oldu. Cezayir, Anadolu insanında büyük üzüntüler yaratmıştır. Burada ölen binlerce gencimize, elden çıkan güzelim ülkeye Anadolu nun en batısından en doğusuna kadar her yerde ağıtlar yakılmıştır. Bursa dan Bitlis e kadar her ilimizde, Cezayir in anısına türküler söylenip, halaylar çekilir.
Kaynak: Öyküleriyle Halk Türküleri (Notalı) - Hamdi Tanses Hüsnü Ortaç - Bursa